Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ποδηλατώντας στην φύση (ακόμα μια διαδρομή)

 Αυτή τη φορά είπα να επιλέξω μια διαφορετική διαδρομή (από τις πάρα πολλές που υπάρχουν), η οποία να ήταν σχετικά μικρή γιατί έπρεπε να επιστρέψω νωρίς για δουλειές (συντήρηση στο σπίτι).


Έτσι ξεκίνησα κατά τις 06:30 το πρωί την κατάβαση από το δρόμο (δεν είναι ακριβώς δρόμος), από την δεξαμενή του χωρίου μέχρι την δεξαμενή στην πηγή ζήλιανα.


Ο δρόμος αυτός ανοίχτηκε πρόσφατα για την αλλαγή του δικτύου ύδρευσης μεταξύ των δύο δεξαμενών. 
 
Στην συνέχεια κατηφόρισα για το χωριό Μαυρομάτι. Μία στάση στην (ανακαινισμένη) βρύση στο Μαυρομάτι αναγκαία θα έλεγα για να θαυμάσω την φύση η οποία εκείνη την ημέρα ήταν φανταστική.

Την προηγούμενη ημέρα είχα βρέξει  και το πρωί είχε ομίχλη και υγρασία, σκηνικό φθινοπώρου δηλαδή.




Στην συνέχεια ξεκίνησα με προορισμό το πετρογέφυρο. Λίγα λεπτά ήταν αρκετά για να φτάσω, κατηφόρα όλη η διαδρομή με μισό δρόμο άσφαλτο και μισό χωματόδρομο.

Το τοπίο στο πετρογέφυρο όπως πάντα επιβλητικό.

Μία εικόνα χίλιες λέξεις λέει το γνωστό ρητό, για αυτό και εγώ σε κάθε ανάρτηση μου προσπαθώ να έχω όσο περισσότερες εικόνες γίνεται. 

Το μοναδικής ομορφιάς πέτρινο γεφύρι και γενικά η περιοχή γύρο από αυτό θέλουν χρόνο για να τα απολαύσεις.

Έτσι και εγώ όπως και είχα προγραμματίσει έκανα εδώ την μεγαλύτερη στάση μου.

Μετά από 1 ώρα περίπου ξεκίνησα για την επιστροφή.

Πέρασα απέναντι από το πετρογέφυρο από το παλιό μονοπάτι το οποίο θέλει καθάρισμα, ανέβηκα στο χωματόδρομο με κατεύθυνση στο στοιχείο.

Μία στάση για να δω τι κάνουν οι αγαπημένες μου ελίτσες (θα μου δώσουν και φέτος το πολύτιμο βιολογικό λαδάκι τους) και επόμενη στάση το στοιχειό.

Δεν χρειάζεται να πω πολλά για το μέρος εξάλλου το έχω αναφέρει σε πολλές προγενέστερες αναρτήσεις. Το επόμενο κομμάτι τις διαδρομής δεν το είχα ξανακάνει.

Πέρασα απέναντι στο δρόμο που προσπάθησαν κάποιοι να τον φτάσουν στην πηγή και ξεκίνησα την ανάβαση με προορισμό το χωριό Σύριζο.

Στο δρόμο συνάντησα έναν κτηνοτρόφο ο οποίος προσφέρθηκε να με μεταφέρει με το αγροτικό του για να γλυτώσω την ανηφόρα. Του εξήγησα ότι το κάνω για άσκηση και αφού τον ευχαρίστησα συνέχισα την ανάβαση. Μετά από λίγο έφτασα στο χωριό Σύριζο.

 Όμορφο χωριό με λιγοστούς κάτοικους και αυτό. Δύο παππούδες συνάντησα που έκαναν τον πρωινό τους περίπατο, τα είπαμε λίγο και συνέχισα με τελικό προορισμό το χωριό.

Η διαδρομή αυτή την φορά ήταν 20  χιλιόμετρα με 600 μέτρα υψομετρική διαφορά.  Στο τέλος είχε καφεδάκι και ξεκούραση στην αυλή.

 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: